นิราศสุพัตรา รำพึง ตอนที่ 4
ค้อนามหน่อชื่อบ้าน เรียมแล
ขับไป่มิยอมแพ้ เร่งรีบ
สายตาส่องแน่วแน่ ตัวด่าน
เพราะบ่อยากเสียชีพ ไป่เบี้ยเงินทอง
หมู่บ้านจานเลืองชื่อ ลือนาม
ขายไป่ที่เขตคาม แน่แท้
ทอดขายอยู่ริมทาง ข้างเคียง
กล้วยไข่ทอดริมทาง บ่ง่วงเชิญชิม
โพนตะการหมี่ผ้า แพรวา
สวยสะอาดงามตา เก่าเกื้อ
ของนางชื่อทั่วฟ้า เกินกล่าว
แม่ท่านามหน่อเพียง โอบเอื้ออารี
จอดดูมวลหมู่ผ้า เสร็จสิ้น
ขับเคลื่อนบนโยธิน บ่ช้า
เร่งรีบไป่บ่ชิน ต่างบ้าน
นามชื่อหมู่บ้านค้า ขับเคลื่อนตามทาง
สูงเนินเป็นป่าบ้าน ฤาชัย
ปลูกหม่อนเลี้ยงไหม ต่ำผ้า
สายใยทอมีไซร้ คงมั่น
ก็พอไป่หน่อหน้า ถิ่นใกล้เมืองเรา
จวบจนเจอหมู่บ้าน ชานเมือง
มีชื่อมีนามเลือง ทั่วหล้า
ตามมีต่างจุนเจือง ปัดเป่า
คอยช่วยคอยหนุนหน้า พี่น้องของเรา
ขับไปเจอทุ่งหญ้า ตามทาง
หวนกลิ่นหวนรวงราง เหล่าข้าว
หอมชวนไม่เจือจาง ทุกแหล่ง
หอมไป่หอมนาล้ำ ทุกทั่วแปลงนา
หอมนานหอมหน่วยเย้า สีทอง
หอมดุจชวนเหลียวมอง ยิ่งล้ำ
หอมดุจใคร่ครวญครอง นานยิ่ง
หอมพี่ดุจดอกช้ำ ยอกเย้านงคราญ
บางนาบางทุ่งช้ำ ตานอง
บางบ่สมควรมอง แน่แท้
เหลือเพียงห่วงใจสอง เหลืออยู่
หมดเรี่ยวแรงยอมแพ้ อ่อนล้าใจกาย
ฝนมาพาน้ำท่วม ใจคน
เหมือนดั่งฝนตกลง กล่างแจ้ง
ใจจำย่อมยอมทน ขวานขวาย
นาต่างถึงคราวแล้ง แต่แต้มสีสัน
ไม่มีความคิดเห็น:
แสดงความคิดเห็น